پارگی مینیسک زانو مانند بسیاری از آسیب های زانو ، می تواند دردناک و ناتوان کننده باشد. متأسفانه ، بسیار رایج است. در حقیقت ، پارگی مینیسک یکی از شایع ترین آسیب های غضروفی زانو است.

بنابراین منیسک چیست؟ این قطعه ای از غضروف در زانو است که مفصل را محکم کرده و تثبیت می کند. از استخوان ها در برابر سایش و پارگی محافظت می کند. چرخش و پیچش ناگهانی زانو مهم ترین عاملی است که در بروز این آسیب نقش دارد.

در برخی موارد ، یک تکه از غضروف خرد شده شل می شود و در مفصل زانو گیر می کند و باعث قفل شدن آن می شود.

پارگی مینیسک در ورزشهای تماسی مانند فوتبال و ورزشهای غیر تماسی که نیاز به پرش های مکرر دارند مانند والیبال رایج است. آنها می توانند زمانی رخ دهند که فرد در حین دویدن به طور ناگهانی تغییر جهت می دهد و اغلب همزمان با سایر آسیب های زانو ، مانند آسیب رباط صلیبی قدامی (ACL) رخ می دهد. پارگی مینیسک برای ورزشکاران مسن خطر خاصی است زیرا منیسک با افزایش سن ضعیف می شود.

برای تشخیص پارگی منیسک ، پزشک معاینه دقیقی از زانوی شما به عمل می آورد. آنها می خواهند از جزئیات نحوه آسیب دیدگی شما را مطلع شوند. ممکن است برای رد استخوان های شکسته و سایر مشکلات ، اشعه ایکس لازم باشد. همچنین ممکن است به اسکن MRI (تصویربرداری رزونانس مغناطیسی) نیاز داشته باشید ، که امکان ارزیابی دقیق تر غضروف زانو را فراهم می کند.

علائم پارگی مینیسک زانو

  • درد در زانو که مانع از حرکت دادن زانو می شود.
  • تشدید درد با حرکت دادن زانو
  • احساس پارگی چیزی در زانو در زمان بروز آسیب
  • تورم و التهاب زانو 
  • ناتوانی در خم و راست کردن زانو
  • قفل شدن زانو
  • محدود شدن دامنه حرکات زانو

روش های درمانی

درمان پارگی مینیسک به اندازه و محل پارگی بستگی دارد. عوامل دیگری که بر درمان تأثیر می گذارد شامل سن ، سطح فعالیت و آسیب های مرتبط است. قسمت بیرونی مینیسک ، که اغلب به عنوان “منطقه قرمز” نامیده می شود ، دارای خون رسانی مناسب است و در صورت کوچک بودن پارگی ، گاهی خود به خود بهبود می یابد. در مقابل ، دو سوم داخلی منیسک ، که به عنوان “ناحیه سفید” شناخته می شود ، خون رسانی کافی ندارند و آسیب دیدگی در این مناطق امکان بهبودی خودبخودی ندارد.

راهکارهای عمومی

به زانو استراحت دهید. در صورت درد زانو ، فعالیتها را محدود کنید. از عصا برای کمک به تسکین درد استفاده کنید.

برای کاهش درد و تورم از کمپرس یخ استفاده کنید. این کار را به مدت ۱۵-۲۰ دقیقه هر ۳-۴ ساعت به مدت ۲-۳ روز یا تا زمانی که درد و تورم برطرف شود انجام دهید.
زانوی خود را فشرده کنید. برای کنترل تورم از بانداژ الاستیک یا آستین نئوپرن روی زانو استفاده کنید.

داروهای ضد التهاب مصرف کنید. داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) ، مانند ایبوپروفن و ناپروکسن ، به تسکین درد و تورم کمک می کند. با این حال ، این داروها می توانند عوارض جانبی مانند افزایش خطر خونریزی و زخم داشته باشند. آنها باید فقط گاه به گاه استفاده شوند ، مگر اینکه پزشک شما به طور خاص چیز دیگری بگوید.

تمرینات کششی و تقویتی فیزیوتراپی نقش موثری در تسریع بهبودی دارند ، فیزیوتراپیست نحوه انجام تمرینات را به شما آموزش می دهد.

با این حال ، این درمان های محافظه کارانه همیشه کافی نیستند. اگر پارگی بزرگ باشد ، زانو ناپایدار باشد یا علائم بیمار تشدید شوند جراحی برای درمان پارگی مینیسک زانو ضروری خواهد بود. پس از جراحی نیز فیزیوتراپی برای تسریع بهبودی ضروری است.

 

کلمات مرتبط :

فیزیوتراپی ورزشی در مشهد – فیزیوتراپی در بلوار احمد آباد مشهد – کلینیک فیزیوتراپی در مشهد 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست